Geçip giden, hu uuu, oyunları, hu uuu u uuu

Borderlands 2Daha önce kaç kere aynı konuyu gündeme getirdim, artık hatırlamıyorum ama bazılarınızın bu konudan sıkıldığını da tahmin ediyorum. Tahmin edebildiniz mi? Söylüyorum: Oynayamadığım oyunlar…

Evet, yine aynı konu arkadaşlar. İş yoğunluğundan, hayat koşuşturmasından yine oyunlar geçip gidiyor, yine belli oyunları oynayıp kalıyorum, harika yapımları ancak satın almakta yetiniyorum. Geçtiğimiz ayın sonuna doğru da yine aynı konu depreşti kafamda, yine utanç tablomu genişlettim, yine üzüldüm, durdum. Üstelik çok isteyerek, severek satın aldığım oyunları bir türlü oynama fırsatı bulamamıştım. Neler mi var güncel listede? Far Cry 3. Oyunu direkt satın almıştım, Far Cry 2’nin sıcak Afrika çöllerini tam anlamıyla arşınlayamamıştım ama bu kez yapacaktım, oynayacaktım oyunu yeteri kadar. Ne oldu? Yüksek ayarlarda oyun hafif kastı, yeni ekran kartı almayı bekleyeyim dedim, aldım da ama oyuna dönmeyi unuttum, daha doğrusu oyuna dönme fırsatım olmadı, Far Cry 3 yalan oldu.

Başka? BioShock Infinite. Önceki iki oyunu da satın almış, ilk oyunu da fena bir süre oynamamıştım ama ikinci oyun yalan olmuştu. Bari BioShock Infinite ile kendini affettireyim dedim ama olmadı. Oyunu aldım ama bir kez bile kurma şansım olmadı, oynayamadım, hep Tuna’dan methini duydum, bir türlü başlayamadım. Bu kadar mı? Hayır. Dishonored da var listede. Bir BioShock ya da bir Far Cry kadar isim yapmış bir yapım değil belki ama çevremdeki herkes beğenip oynamıştı, bense vakit bulamayacağımı biliyordum. Yine de oyunu satın aldım, Steam hesabımdaki mezarlığa onu da ekledim ve hiç, evet, hiç oynayamadım.

Durun, bir tane daha var, Borderlands 2! “İki yıldır ne yapıyorsun abi?” dediğinizi duyar gibiyim ve haklısınız ama Borderlands 2’yi de oynama şansı bulamamıştım, ta ki geçen ayın sonunda canlı yayında oynama fırsatı bulana kadar. Yahu, ben neler kaçırmışım öyle! Oyunu dört kişi beraber oynamaya başladık (Bilenler için sayayım: Alp “Azelza” Sevsel, Ege “Fare Düşmanı” Sağın, Sabri “agunZagun” Erkan) ve daha ilk dakikadan itibaren öylesine zevk aldım ki oyundan, anlatamam. Öyle ki üçü de oyunu bildikleri için konuşa konuşa ilerliyorlardı ama ben o ilk heyecanla ne konuşuyor, ne de bir şey söylüyordum. Sessizliğimi bozan şeyse bir saat kadar sonraki ilk ölümüm ve “Biri beni kaldırsın!” cümlem oldu. O ana kadar hayvani görsellik ve kusursuz oynanış beni adeta hipnotize etmişti. Eh, artık Borderlands 2 gerçeğini yaşamış ve uyanmıştım.

Yine söz veremiyorum kendime ama Borderlands 2’yi oynamak, bitirmek istiyorum artık. Zararın neresinden dönülse kâr ve diğer üç oyun için aynı sözü veremem ama benim için bir dönüm noktası olabilir Borderlands 2 ya da aylar sonra aynı konuyu bir kez daha gündeme getirir, canınızı sıkarım. Hadi eyvallah…

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someone

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.